Het blijft bikkelen

Windkracht 5... 6..... het kan me niet meer schelen... ik MOET het water op. Ruud denkt daar gelukkig precies hetzelfde over. De nieuwste aanwinst in huize Lodewijks slaapt soms al maar liefst drie uur aan een stuk door dus hij had permissie van zijn vrouw om mee te gaan. Gisteren spraken we daarom om kwart over zeven af aan de helling. Een collega stond ook al klaar om het water in te gaan en terwijl wij onze boot aan het klaarmaken waren kwam er nog een derde fanatiekeling aan, er zijn er blijkbaar meer die weer of geen weer domweg moeten vissen.

Omdat de snoek de afgelopen paar keer dat ik nog wegkon nou niet bepaald in de boot sprong gaan we dat vandaag nog maar eens een keer proberen. We starten op de Amer, maar het water staat zo hoog dat de stenen kantjes onder water verdwenen zijn. Dit kost Ruud dan ook direct een forse shad. Wel een offer, maar geen vis. Omdat we niet de stek aan kunnen gooien zoals we willen zakken we af naar een ander plateau. Ook hier komt geen vis vanaf en ook hier weet Ruud weer een stuk kunstaas in de stenen te flikkeren. Dit keer een line thru trout.... zonde. De wind trekt stevig aan, maar in dit kribvak liggen we toch wel lekker beschut. Ik probeer het eens met een kleinere #cannibalshad en smijt deze gewoon de rivier op om het talud op te vissen. Dat had ik beter niet kunnen doen, want ik trek mijn shad meteen tussen de stenen. Wild sla ik met mijn hengel om de shad los te tikken en ik begeef mij naar de punt van de boot om richting het onheil te gaan varen als mijn top ineens twee keer tikt. Dat doen stenen niet en het geeft ook mee, maar van een echte dril is geen sprake. Het blijkt dus een snoekje te zijn; keurig gehaakt en hij lijkt zelfs niet op een steen.



Als deze vis weer vrolijk rondzwemt gooi ik opnieuw mijn shad naar het diepe en terwijl ik het talud opvis krijg ik een knalharde beet. Heel even zit de vis, maar dan lost hij helaas. Twee worpen, twee beten. Dat geeft moed en we bestoken het talud dan ook vol overgave; maar er gebeurt niets meer.

Ik wil een zijarm van de #Biesbosch in om wat uit de wind te liggen. Het plan is om er in te trollen en dan werpend terug naar de rivier te gaan. We zijn net een paar meter onderweg als Ruud al een snoekje kan haken.



Maar opnieuw is dit niet het signaal dat we de vis gevonden hebben, want er gebeurt niets meer. Niet tijdens het trollen en niet tijdens het werpen. Een paar hertjes zijn de enige die voor de camera willen komen poseren. Ze gaan er zelfs keurig voor bovenaan de dijk staan, zodat ze goed aftekenen.


Tijdens een soepje en een boterham overdenken we onze mogelijkheden van de middag. Terug de rivier op en vanuit de kribvakken proberen de rivier te bevissen? Verleidelijk, maar we kiezen er voor om toch te blijven snoeken. De uren verstrijken en het is al half drie als we het opgeven. Geen snoek vandaag. We hebben verschillende plekken op de rivier geprobeerd, maar zijn intussen weer een heel stuk de Biesbosch ingedrift. Ga hier maar op 5 meter varen en sleep maar een shad achter de boot aan, en als dat niets oplevert dan weet ik het ook niet meer, zegt Ruud. Prima, dan doen we dat. Rustig varend zet ik koers richting Amer terwijl onze shads tegen de grond aantikken. Ja, vis! Ik vaar nog geen 5 minuten als Ruud al een vis heeft. Geen monster, maar dit visje geeft wel direct het vertrouwen wat intussen volledig verdwenen was.


En er ligt meer vis, want even later krijg ik een ferme tik op mijn hengel. Heel even hangt er ook iets aan, maar dan (onder luid gevloek van mijn kant) lost deze vis. Jammer, want het voelde goed.

Een stukje verder krijgt Ruud een beet, maar ook deze vis lost. We varen weer door en een heel flauw tikje verraadt een vis. Deze hangt wel en niet veel later kan ik een mooie snoekbaars landen.



De drift wordt voortgezet en opnieuw krijg ik een snoeiharde beuk en ook dit keer kromt mijn hengel goed, waarna de vis opnieuw lost. En bij Ruud hetzelfde verhaal..... beet...vis... los!


We zijn aan het einde van de drift en die gaan we natuurlijk nog een keer doen. En net voordat ik de motor start om terug te varen peutert Ruud nog een snoekje van de grond af. En dan blijkt dus dat ineens de afsluiter te zijn. Hoewel we het hele stuk nog een keer zeer geconcentreerd uitvissen laat er zich geen vis meer zien of voelen.

Het was weer hard werken, met aan het eind van de dag toch nog wat actie. We zullen het er mee moeten doen. Tot de volgende!




29 keer bekeken

Lure Fishing Guide

KvK 73931136 - BTW NL 8597.14.135.B.01

info@lurefishingguide.com

© 2020 LFG BV